ΣΙΝΕΜΑ

Οι CINE-ψ-βραδιές είναι μια ανοιχτή δράση στην κοινότητα. Ξεκινώντας το 2014, συνεχίζει τη διαδρομή της, κάθε χρονιά, με νέες προβολές αξιόλογων ταινιών και συζητήσεων. Η δράση οργανώνεται από το Κέντρο Πρόληψης σε συνεργασία με την Ένωση Συλλόγων Γονέων της περιοχής μας.

Επιλέξαμε τον κινηματογράφο ως εκείνη τη μορφή τέχνης που μπορεί να προσεγγίσει με διαφορετικό τρόπο τον ψυχισμό, αυτό που δεν πάει καλά, αυτό που φέρνει δυσφορία στο σημερινό άνθρωπο. Στόχος είναι να βοηθήσουμε στην ανάπτυξη ενός ανοιχτού και γόνιμου διαλόγου και προβληματισμού γύρω από θέματα που σχετίζονται με την ψυχική υγεία του σημερινού ανθρώπου.Και μάλιστα σε μια εποχή, όπου καλείται πια να αντιμετωπίσει ζητήματα και δυσκολίες που διαταράσσουν επικίνδυνα ισορροπίες, διαλύουν τους δεσμούς και οδηγούν σε προσωπικά αδιέξοδα.

Επιθυμούμε να κάνουμε να ανοιχτούν και να ακουστούν τα ερωτήματα. Και μάλιστα, μέσα από την προσωπική χροιά που ο καθένας δίνει. Δεν είμαστε αντικειμενικοί, αλλά βαθύτατα υποκειμενικοί. Ασχολούμαστε δηλαδή μ’ αυτό που στον καθένα δεν πάει καλά και το οποίο είναι τελείως ιδιαίτερο και μοναδικό και δεν χωράει σε οποιαδήποτε συνταγή ή γενικό κανόνα.

Εκεί, βρίσκουμε να συναντιέται η ψυχολογία με τον κινηματογράφο. Μέσα από τη δύναμη των εικόνων και του λόγου, ακούμε την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων συναισθημάτων, ψηλαφούμε τις εσωτερικές μας συγκρούσεις, τα άγχη και τους φόβους μας. Ο κινηματογράφος, ως μια εμπειρία αισθήσεων, δεν βλέπεται απλώς, αλλά βιώνεται ως ψυχικός χώρος, η σκηνή, όπου παίζονται τα ανθρώπινα δράματα. Ένας χώρος συγκίνησης, αλλά και σκέψης,κρίσης, ταύτισης. Ένας τόπος «κάθαρσης», όπως μας τον ονόμασε ο Αριστοτέλης μιλώντας μας για το θέατρο, μια άλλη συγγενική τέχνη.
Σκοπός λοιπόν η κάθαρση της ψυχής, διαμεσολαβούμενη από την εικόνα και το λόγο. Το λόγο της ίδιας της ταινίας, αλλά και το λόγο που βάζουμε εμείς μετά… αυτό που λέμε, εκφράζουμε, ανταλλάσσουμε, επεξεργαζόμαστε…

Ευχαριστούμε και καλή θέαση!

Δεχόμαστε με χαρά τις προτάσεις σας για ταινίες που θα θέλατε να δούμε μαζί και να συζητήσουμε. Μπορείτε να προτείνετε τηλεφωνικά, ή μέσω facebook και e-mail.

2016 - 2017

Θεματικές προβολές:
Η ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ

     05/02/2017  Οι γέφυρες του Μάντισον

Αμερικανική ταινία, 1995, Σκηνοθεσία: Κλιντ Ίστγουντ, Διάρκεια:135΄

 

Μια τρυφερή και συγκινητική ιστορία δύο ώριμων ανθρώπων, με φόντο τις παλιές σκεπαστές γέφυρες της κομητείας του Μάντισον, στην Αϊόβα. Η Φραντσέσκα  ζει με τον σύζυγό της και τα παιδιά της στην επαρχία Μάντισον της πολιτείας της Αϊόβα. Εκεί γνωρίζεται με τον Ρόμπερτ, φωτογράφο του National Geographic, που καταφθάνει στην πόλη για να φωτογραφήσει τις γραφικές γέφυρές της. Η έλξη μεταξύ τους είναι αμοιβαία.Η Φραντσέσκα θα συνειδητοποιήσει πως της δίνεται η ευκαιρία να αποδεσμευτεί από την πληκτική και στείρα από συγκινήσεις ζωή της ενώ ο Ρόμπερτ θα αντιληφθεί ότι μέχρι τώρα η πορεία της δικής του ζωής κινείτο με γνώμονα τη σιωπηλή μοναχικότητά του, αλλά και την ενστικτώδη αντίδρασή του σε οποιουδήποτε είδους δέσμευσης.

 

Συζητήτρια: Πολυτίμη Σταθοπούλου, ψυχολόγος
Προσκεκλημένη: Βίκυ Ζέρβα -Σπανού , Ψυχοθεραπεύτρια – Παιγνιοθεραπεύτρια, MA

χώρος: Πολιτιστικό-συνεδριακό κέντρο «Μίκης Θεοδωράκης», Λεωφ. Κύπρου 68, Αργυρούπολη

ώρα:6:30 μμ

 14/05/2017  Κρυμμένος (Cache)

 Γαλλική  ταινία, 2005,  Σκηνοθεσία: Michael Haneke ,   Διάρκεια:118΄

 

Η ήσυχη οικογενειακή ζωή του Ζορζ διαταράσσεται ξαφνικά όταν λαμβάνει μια σειρά από βιντεοκασέτες που μαρτυρούν ότι κάποιος τους παρακολουθεί συνεχώς. Σταδιακά, ο ήρωας έρχεται αντιμέτωπος με το παρελθόν του και το γεγονός ότι δεν θέλει να ξέρει…  Υποψίες, μυστικά και ενοχές, καλά κρυμμένα τόσα χρόνια φαίνεται να ζωντανεύουν…

Μέσα από την αινιγματική της ατμόσφαιρα, η ταινία θέτει ερωτήματα. Άλλα ερωτήματα μπορεί να έχουν απάντηση και άλλα όχι. Τι εισβάλλει ξαφνικά στην ζωή του ήρωα; Πώς το παρελθόν έρχεται στο φως της ημέρας και ταράζει τις ισορροπίες; Όμως, τι μπορεί να κάνει κανείς με το παρελθόν; Μπορεί να προχωρήσει και να ζήσει κανείς μετά …από το παρελθόν; Και με ποιόν τρόπο μπορεί να αφήσει πίσω του τα βάρη και ίσως τα λάθη του;…

Συζητήτρια: Ιωάννα Βισβίκη, ψυχολόγος, επιστ. Υπεύθυνη
Προσκεκλημένος: Μιλτιάδης Παυλής, ψυχολόγος, ψυχαναλυτής

χώρος: Πολιτιστικό-συνεδριακό κέντρο «Μίκης Θεοδωράκης», Λεωφ. Κύπρου 68, Αργυρούπολη

ώρα:6:30 μμ

25/06/2017  Οικογένεια Μπελιέ (The Belier family)

 Γαλλική  ταινία, 2014,  Σκηνοθεσία: Éric Lartigau ,   Διάρκεια:106΄

 

Η νεαρή Paula πηγαίνει στο σχολείο και βοηθά στην οικογενειακή φάρμα. Τίποτα ασυνήθιστο;… Είναι, όμως, η μόνη που μιλά με «φωνή»  σε μία οικογένεια κωφαλάλων. Και ενώ ανακαλύπτει το ταλέντο της στο τραγούδι, ο πατέρας της αποφασίζει να θέσει υποψηφιότητα για δήμαρχος στη μικρή τους πόλη, η μητέρα της παλεύει να αποδεχτεί το μεγάλωμα της κόρης της, ο αδερφός της ερωτεύεται την καλύτερή της φίλη και ο καθηγητής μουσικής της προσφέρει ένα όνειρο για σπουδές μουσικής στο Παρίσι. Η 19χρονη πρωταγωνίστρια Λουάν Εμερά  αποσπά με την ερμηνεία της το Σεζάρ γυναικείας ερμηνευτικής ελπίδας, που την κάνει να πετά…

Μία γαλλική κομεντί  που λάτρεψε το κοινό  και  αφηγείται με ζωντανό και τρυφερό τρόπο μία ιστορία ενηλικίωσης μίας ολόκληρης οικογένειας. Πόσο εύκολο είναι να «μιλήσουμε» αυτά που πραγματικά επιθυμούμε; Τι μας κάνει να «κωφεύουμε» και «να κολλάμε» σε κύκλους επαναλήψεων; Τι μας κάνει να πετάμε;…

Συζητήτρια: Ειρήνη Ευαγγέλου, κλινική ψυχολόγος – οικογενειακή θεραπεύτρια
Προσκεκλημένος: Ηλίας Γκότσης, οικογενειακός ψυχοθεραπευτής – Υπεύθυνος Κέντρου Εκπαίδευσης ΟΚΑΝΑ.

χώρος: Πρότυπο Οικογενειακό Πάρκο (έναντι Proktiker), επί της οδού Δραγατσανίου.

ώρα:8:30 μμ

2014-2015
Θεματικές προβολές:
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΣΜΟΙ ΤΗΣ

24/4 Grand Torino 

του Κλιντ Ίστγουντ (2008)

Μπορεί το μίσος να μετατραπεί σε αγάπη; Μπορεί ο «κλέφτης» να γίνει φίλος; Μπορεί ο «ξένος» να πάρει τη θέση ενός πατέρα «απόντα»; Ένα ταξίδι κάποιων ανθρώπων από το φόβο και την απόσταση στη συμφιλίωση, την αγάπη και τελικά στην κάθαρση. Μια γειτονιά που θα ζήσει στιγμές σκληρότητας και βίας, αλλά και στιγμές αλληλεγγύης και συμπαράστασης. Ποια είναι η πορεία που διαγράφει κανείς για να φτάσει στην αποδοχή του άλλου και επομένως στην αποδοχή του ίδιου του του εαυτού; Τι βλέπουμε στον άλλο που καθρεφτίζει τις δικές μας σκοτεινές και δύσκολες πλευρές; Ένας έφηβος βρίσκει έναν πατέρα στο πρόσωπο ενός κακότροπου γείτονα και ένας ηλικιωμένος άντρας βρίσκει χώρο να υπάρξει σε μια οικογένεια άλλη από τη δική του. Και μαζί, οι δυο τους, ενωμένοι με μια ασυνήθιστη φιλία, προσπαθούν με το δικό τους τρόπο ν’ αλλάξουν τον κόσμο τους…

29/5  O Θεός της σφαγής

του Ρομάν Πολάνσκι (2011)

Τέσσερις άνθρωποι, δυο ζευγάρια συναντιούνται σε μια ιστορία επίδειξης δύναμης με αφορμή τον τσακωμό των παιδιών τους. Η ταινία με σαρκασμό και κριτικό πνεύμα αποτυπώνει το εσωτερικό τοπίο της οικογένειας, ενδοσκοπώντας πάνω στη δυναμική του γάμου και του γονεϊκού ρόλου. Εκεί, όπου τα πράγματα παύουν να λειτουργούν ωραιοποιημένα και «αστικά πολιτισμένα» και τα πρόσωπα καταφεύγουν σε «πρωτόγονα» αισθήματα,  αντιδράσεις και ενοχές που συχνά κρύβουν, όπως και τα παιδιά τους…

Μέσα σ’ αυτό το φόντο, πώς μπορεί κανείς να είναι ζευγάρι σε μια συχνά επώδυνη γαμήλια συμβίωση κάτω από την επιφάνεια και την εικόνα του «γίνε ευτυχισμένος» που επιβάλλεται απ’ έξω αλλά και από μέσα…; Πώς διαγράφονται η πατρότητα και η μητρότητα;  Και πώς μπορεί να «προστατεύσει» ο γονιός, όταν βρίσκεται αντιμέτωπος διαρκώς με μια εσωτερική επιταγή «πρέπει να είμαι καλός μαζί σου», ενώ ξεσηκώνονται μέσα του θυμοί, βίαια συναισθήματα και φόβοι;

27/3  Little Miss Sunshine

του Μάικλ Άρντ (2006)

Ένα έργο φτιαγμένο πάνω στις ευαίσθητες ισορροπίες μιας οικογένειας. Ένα ταξίδι, όπως όλα τα οικογενειακά ταξίδια…, που μοιράζονται από κοινού οι ήρωες-μέλη της οικογένειας, πρόσωπα με ουλές και αρετές, μικρές και μεγάλες απελπισίες, αλλά και επιθυμίες. Ένα τόσο μοναχικό, μοναδικό και μύχιο ταξίδι για τον καθένα, αλλά και μοιρασμένο. Πώς μεταμορφώνεται η οδυνηρή απώλεια, κυρίως εκείνη του εαυτού, σε μια απώλεια όπου καθένας χάνει αυτά που τον βαραίνουν για να μπορέσει να σωθεί και να σώσει την ουσία; Ένας έφηβος αποκαλύπτει τι αξία έχει ο λόγος. Πώς σιγά-σιγά αρθρώνει κανείς κάτι κι αρχίζει να απευθύνεται στον άλλο μ’ έναν διαφορετικό τρόπο;

Ας μιλήσουμε λοιπόν για μια οικογένεια που βρίσκει τελικά την ουσία της ανατρέποντας τον ίδιο τον εαυτό της …

19/6  Ίσως, αύριο  

της Σουζάνε Μπίερ (2010)

Μια επαρχιακή ευρωπαϊκή πόλη κι ένα στρατόπεδο προσφύγων στην Αφρική είναι το σκηνικό στο οποίο θα διασταυρωθούν οι ζωές δυο οικογενειών. Με αφορμή μια ιδιαίτερη φιλία που αναπτύσσεται ανάμεσα σε δυο αγόρια, η ταινία θέτει ερωτήματα σχετικά με τους δεσμούς που ενώνουν τους γονείς με τα παιδιά τους και με τις εύθραυστες ισορροπίες των πολιτισμένων κοινωνιών. Η βία που ξεσπά ξαφνικά στο σχολείο, με την εφηβική της έκρηξη, μας αποκαλύπτει πως το πρώτο που σκέφτεται κανείς να αντιτάξει στη βία, ακόμη και ως ενήλικας, είναι ακριβώς το ίδιο… Πόσο μπορεί αυτό που συμβαίνει σ’ ένα σχολείο να μοιάζει μ’ έναν πόλεμο σε μια μακρινή χώρα; Πόσο δύσκολο είναι για τους ανθρώπους να ενεργούν ορισμένες φορές ως αξιοπρεπή όντα; Δυο έφηβοι παρασέρνουν δυο οικογένειες σ’ ένα επικίνδυνο παιχνίδι διάσωσης του εαυτού και των σχέσεων. Οι ήρωες προσπαθούν, ο καθένας με το δικό του όχι πάντα ανώδυνο τρόπο, να απαντήσουν στο ερώτημα τι επιτρέπεται να κάνει κανείς όταν είναι αδύναμος και χαμένος